11/16/2010

මම සතුන් නොමරමි....Stop not slaughtering but torture

Posted by with 2 comments


සතුන් ආහාරය සඳහා ඝාතනය කිරීමට සම්බන්ධ එක්තරා ප්‍රසිද්ධ කියමනක් ඇත. එනම් ඔබට සතෙක් ඝාතනය කිරීමට අවශ්‍ය නම් රත් වු ලෝහ තැටියකට නැග එම සතාව ඝාතනය කරන්න යනුවෙනි. 
නමුත් මෙයින් හැඟී යන කරුණ නම් මිනිසා සෑම දෙයක්ම තමා ප්‍රමුඛ කර ගනිමින් සිතිමට පෙලඹී ඇති බවයි. මක් නිසාද යත්, සතෙකු ඝාතනය කිරීමේ දී පවා සතාට දැනෙන වේදනාවට වඩා තමාට දැනෙන වේදනාව මුල් කර ගනිමින් එහි යථාර්ථය වසා දමා ඇත. එසේම කර්මය මුල් කර ගනිමින් මේ දෙස බලන පුද්ගලයා සතාට දැනෙන වේදනාවට වඩා ඉන් තමාට ලැබෙන කර්ම ඵලය ගැන වේදනා විඳියි. මින් ගම්‍ය වන්නේ යම් කිසිවෙකුට වේදනාව දරා ගනිමින් ලෝහ තැටියක් මත සිට ගත හැකිනම් හෝ කර්ම ඵලය තමාට බල නොපායි නම් සතෙකු ඝාතනය කිරිම අයහපතක් නොවන බව නොවේද?
මිනිසා මෙම පෘථිවිය මත දැනට සිටින බුද්ධිමත්ම සත්ත්වයා නම් ඔහු සිතිය යුත්තේ මෙලෙස නොවන බව තෙවැනි ඇස ගේ අදහසයි. බුද්ධිමත් සත්ත්වයෙක් ලෙස මිනිසා සිතිය යුත්තේ මිය යන තිරිසන් සත්ත්වයාගේ වේදනාවය. ඌ මරා දමන මිනිසා සිට ගෙන සිටින ලොහ තැටියේ උෂ්ණත්වය හෝ ඉන් මිනිසා විඳින වේදනාව හෝ පිලිබඳ ව අල්ප මාත්‍රයක වැදගත් කමක් මිය යන සත්ත්වයාට ඇත්තේ නොවේ. අනෙක් අතට මිනිසා කර ගන්නා මෙම පාප කර්මය පිලිබඳවද එම තිරිසනා ට වැදගත් නොවේ. එම අවස්ථාවේ තමා විඳින වේදනාව ගැන පමනක් ඌ සිතයි, ඉන් ගැලවීමට දඟලයි.
එසේ නම් මිනිසා සිතිය යුත්තේ මිය යන සත්ත්වයාගේ වේදනාව පිලිබඳව නේද?

මිනිසා සර්ව භක්‍ෂකය. එනම් මිනිසා ඉපදි ඇත්තේ කොල පමණක් කා ජීවත් වීමට නොවේ. මස්ද අනුභව කිරීමටය.  විද්‍යාත්මකවද බලන කල මස්  පෝෂ්‍යදායි ආහාරයකි. සමහර මිනිසුන්ද මසට පෙරේතය, සමරෙකුට මස් නැතිව කැමට ද  බැරිය.
අනෙක් අතට දිනකට අප රටේ පමනක් මරනු ලබන හරක් සංඛ්‍යාව සිතන්න. මිනිසා මස් කැම නවත් වන්නේ නම් මෙම හරකුන් නඩත්තු කරන්නේ කවුද? පාරවල් වල වාහනයකට යන්න පුලුවන් වේවිද? එවිට හරක් විනාශ කිරිමට රජයට අමාත්‍යාංශයක් ඇති කිරීමට සිදුවනු ඇත. ඔබ පිලි ගන්නේ නැති වුවද සත්‍යය එයයි. අද බලන්න මදුරුවන් විනාශ කිරිමට රජය කොතරමි වෙහෙසක් ගන්නවාද කියා.
එසේ නම් මිනිසා කල යුත්තේ වේදනා රහිත මරණයක්, අප ආහාරයට ගන්නා සතුනට ලබා දීම නොවේද? එමගින් මිනිසාට ආහාරයත් සතුනට සහනයත් ලැබෙනවා නොවේද? සතුන් මැරීමට පලමු ඔවුන්ට අපාය පෙන්වන්නේ අපි මිනිසුන් නොවේද. හරක් ප්‍රවාහනය කරන්නේ කොයි තරම් අමානුෂික ලෙසද, ඔවුන් මරා දමන්නේ කොයි තරම් කුරිරු ලෙසද.. ඇයි කකුලන් ? කුඩා ප්ලාස්ටික් කූඩු වල පුරවා, ආහාර සහ ජල බිඳක් රහිතව, කට්ට අවුවේ, පෙට්ටි උඩ පෙට්ටි ගසා ගබඩා කර තබා තිබෙනු ඔබ දැක නැතිද. ඌරන් මැරීමට පලමු තත්ත්වයද එසේමය. මෙම සතුන්ට කතා කල හැකි නම් කුමක් කියාවිද?
“මිනිසුනේ, උඹලා අපේ මසට මෙතරම් පෙරේත නම් අපිව කාපල්ලා, නමුත් ජිවත් වන ටික කාලයට අපිට සැනසිල්ලේ ඉන්න ඉඩ දියලල්ලා” කියා කියනු නො අනුමානය.
සතුන්ට වේදනා රහිත මරණයක් උරුම කර දි උන් කෑම වරදක් නැති බව කියන විට ඔබ මා හා එකග නොවීමට පුලුවන. ඒ සතුන්ටත් ජිවත් වීමට අයිතියක් ඇති බව පවසමිනි. මම මේ ගැන වරු ගණන් දින ගණන් කල්පනා කර ඇත. මිනීසා සහ සතුන් අතර  පැහැදිලි වෙනසකි.
එනම්, වේදනා රහිත වුවත් මිනිසා මරණයට අකමැතිය. ඒ ඔහුට හෙට දවසක් ඇති නිසාය. ඔහු ජිවත් වීමට කෑදරය. ඔහු හෙට ගැන සිතයි. හෙට දිනය ඔහු සැලසුම් කර හමාරය. ඔහු එය විඳින්නට බලාපොරොත්තුවෙන් සිටි. මිනිසා මරණයට අකමැති ඒ නිසාය.
නමුත් තිරිසන් සතුන් එසේ නොවේ. ඹවුනට හෙට දිනක් නැත. ඌ හෙට දින ජිවත් වීමට සිහින නොදකියි. එසේ නම් ලේනෙක් වෙත අප ලං වන විට දිව යන්නේ ඇයි. එයට හේතුව නම් “ සතුන් වේදනාවට බිය වීමයි”. සත්ත්වයා මරණය නොහඳුනයි. නමුත් වේදනාවට ඇති බිය ඌ මරණයෙන් ගලවයි.
එසේනම් සතුන් අපෙන් ඉල්ලන්නේ හෙට දිනක් නොවේ. වේදනා රහිත ජිවිතයක් පමණි. ඌ ඔබේ ආහාරයට ගන්න. නමුත් බුද්ධිමත් මිනිසුනි ඔබ සොයා ගත්දියුණු තාක්ෂණය උන්ගේ වෙදනාව සමනය කිරීමට යොදා ගන්න.

හැගීම් - දැනීම්

2 comments:

  1. Interesting line of thought 'Third Eye'. Can you have a look at following article and share your thoughts?

    http://www.secularsrilanka.com/discussions/prasad-s-rants/eating-meat-and-buddhist-moral-code

    ReplyDelete
  2. Sorry Ritigala, I didn't find the link of comment for your article.
    It's a good post though.

    ReplyDelete